Dag 1: zaterdag 23 juli

De dag begon om drie uur (iets eerder zelfs voor de Zwollenaren). De negenpersoonsbusjes werden ingeladen en er werd uitgezwaaid.
Rond Eindhoven kwamen alle busjes bij elkaar en reden de vijf witte busjes in colonne naar Zuid-Frankrijk. Het eerste deel van de reis bestond voor de meesten uit slapen. Rond het middaguur werd de reis wat opgeleukt met een klapband bij één van de busjes en wat filetjes.
Rond 21:15 uur werd het kampterrein behaald. Het terrein was tegen een bergkam aangelegd dus bestond uit verschillende plateaus waar kleinere subkampen op gelegen waren.
Zodra we aangekomen werden, werd als eerst de subkampindeling van de fransen overhoop gegooid omdat de Hollanders het natuurlijk veel beter konden. Daarna was het snel tenten opzetten (twee a drie persoonstentjes) en aan de ravioli.
De fransen kenden niet iets dergelijks als een kampboekje met het programma van de week dus de informatieverstrekking ging niet verder dan: acht uur is het ontbijt.

Dag 2: zondag 24 juli

Om 8:00 uur ontbijt (stokbrood). Sommige subkampen hadden een overdekte picknicktafel en andere hadden een gepionierde keuken met een zeiltje erover. Dit was de eerste dag dat het kampterrein in vol zonlicht te bekijken was, en dus werd ook duidelijk dat de Dixies bij de ingang de enige wc’s waren en dat de douches bestonden uit een gieter waar een hokje omheen stond of waar drie zeiltjes omheen gespannen waren. Ieder subkamp had een Franse subkampleider. Deze hielden voor jou de tijd in de gaten. (Soms stonden ze zelfs met een deegroller bij je tent als je na ‘kamprust’ nog niet in bed lag.
In de ochtend was er een stukje aandacht met een kleine viering voor het vijftig jarig bestaan van de Franse groep. De gehele ceremonie was in het Frans. Gelukkig waren er twee fransen die alles in hun beste Engels vertaalden. Na de lunch (stokbrood) kwam het middagprogramma. Dit bestond uit een ‘kermesse’ waarbij je verschillende spelletjes kon spelen voor (nep)geld waar je dan weer snoep voor kon kopen. Binnen de Hollandse groep was oranje nagellak ondertussen zowel bij jongens als bij meiden een hype geworden.
Het avondeten was deze keer op het subkamp (ook hierbij was stokbrood). Na het eten was er nog een renspel in het thema van het kamp.
Om half elf/elf uur moest het in de meeste subkampen stil zijn.

Dag 3: maandag 25 juli

Deze dag was georganiseerd door de buitenlandse gasten.
Het ochtendprogramma was Portugees. Omdat de Portugezen bij het maken van wijn de druiven met hun voeten stampen hadden ze een spel in dit zelfde thema gemaakt: bind een ballon aan je enkel, trap de ballon van de andere spelers kapot en zorg ervoor de jij de enige hele ballon hebt. De bedoeling was dat iedereen zijn eigen ballon beschermde, maar het veranderde in een teamsport: team Frankrijk tegen team Holland.
De Lunch was een Portugese visstamppot (en stokbrood!).
Het middagprogramma was voor de Hollanders. En op dat moment werd het ook Hollands weer: Regen. Vanwege de regen begon het middagprogramma wat later. Het middagprogramma bestond uit tien kleine redelijk Hollandse spelletjes waar de verschillende groepen met kinderen langs rouleerden. Denk aan spelletjes als: koek happen, Hollandse leeuwen en knikkeren.
Gelukkig voor de Hollanders liep er bij ieder groepje een subkampleider mee die een beetje Engels snapte.
Het avondeten was ook door de Hollanders geregeld: Pannenkoeken, meer dan 500 zijn er door de explorers gebakken. Na de pannenkoeken was er voor de leeftijd 12-18 een voetbaltoernooi.

Dag 4: dinsdag 26 juli

We gingen wat vroeger op vandaag want er was een uitje geregeld.
Er waren twee grote touringcars geregeld. De één ging eerst naar het Middellandse Zeegebied waar een boottocht geregeld was over de kleine Rhône. En de andere bus ging naar een nationaal park in Camargue. Er liep een treintje door het natuurgebied waarin draaimolen en Spaanse gitaarmuziek werd gedraaid. Vanuit het treintje kon je flamingo’s zien en de stieren die gefokt werden voor de diervriendelijke stierengevechten (De stieren gaan dan niet dood maar de stierenvechter moet iets wat tussen de hoorns van de stier is gehangen wegpakken om te winnen).
Tussen de middag was er een picknick in een vogelpark waar ook een tochtje langs flamingo’s en beverratten te maken was. Ook werd er afscheid genomen van onze Portugese vrienden die alweer naar huis gingen.
In de middag wisselden de touringcars van bestemming.
De bussen waren laat op de dag weer terug op het kampterrein.
Toen men allemaal weer terug op het kampterrein was, kwam het nieuws dat Lotte van groep Dordt was opgenomen in het ziekenhuis nadat ze een aantal keer was flauwgevallen. Rond de tijd van berichtgeving werd er nog onderzoek gedaan aan de oorzaak en was Lotte zelf een dik plak rosbief naar binnen aan het werken.

Dag 5: woensdag 27 juli

De dag was bedoeld als een dag waarbij iedereen in kleinere groepjes ging werken in het bos. Jammer genoeg regende het pijpenstelen. Het gehele programma werd voor deze dag geannuleerd. Ook sommige tenten waren doorweekt van binnen.
Toch wilden we als Hollandse groep nog wat doen, dus werd er door onszelf een extra uitje naar de druipsteengrotten georganiseerd. Rond de tijd van vertrek was het alweer mooi weer. Eerst gingen we naar een dorpje in de buurt van vallon pont d’arc waar de scouts en explo’s massaal cola insloegen. Daarna gingen we naar de druipsteengrotten en het daarbij neergezette museum wat gericht was op de prehistorische ontdekkingen uit de regio.
De druipsteengrot was erg mooi. De gids was een Belg die voor onze groep de rondleiding ook in het Nederlands gaf.
Toen we van het uitje terug kwamen was het avondspel van de Fransen al begonnen, voor de Hollanders was er dus geen andere keuze dan even eten, onderuit hangen en eventueel over je tent een waterdicht zeiltje spannen.
Lotte was terug uit het ziekenhuis. Er was een kiste voorin in haar hoofd gevonden, voor de rest ging het prima met haar.

Dag 6: donderdag 28 juli

Ondertussen kwam het stokbrood bij sommige de neus wel uit.
Groep Holland ging er vandaag alleen op uit. We gingen kanoën en boogschieten. We hadden onze grote vriend Pierre meegenomen om de Franse uitleg van de instructeurs te vertalen naar Engels.
Één van de kano-instructeurs bleek ook prima Nederlands te praten. Nog een import Belg.
Bij het kanoën werden er verschillende spelletjes gedaan varend op het stuwmeer. Bij het boogschieten kon met eerst proberen de roos te raken, vervolgens kon je proberen een ballon kapot te schieten en de echte pro’s konden ook nog proberen een appel te doorboren.
We waren deze keer wel op tijd voor het eten terug. Het avondprogramma was een soort van talentenjacht. Ondanks wilde plannen voor Hollandse acts bleef het bij de Franse acts. Dit was tevens de afsluiter van de fransen voor hun kamp. De fransen gingen de volgende ochtend vroeg alweer terug naar huis. Voor groep Holland ging het allemaal nog iets langer door.

Dag 7: vrijdag 29 juli

Sommige stonden rond zeven uur buiten om de Fransen uit te zwaaien en te bedanken voor het geweldige kamp. Andere bleven liggen omdat ze moe waren of verliefde Franse meisjes probeerden te ontlopen. Uiteindelijk moest iedereen wel zijn bed uit komen want we gingen naar Nimes en Pont du Gare. Het centrum van Nimes is klein maar er staan wel wat gebouwen die ten tijden van het Romeinse Rijk er neergezet zijn. Het begon aardig heet te worden in Nimes dus we zijn na ongeveer twee uur rondlopen de busjes weer ingedoken om naar het verfrissende water van de Gardon toe te rijden. Nimes bestaat voor een groot deel uit eenrichtingsverkeer en opgebroken wegen. Nimes uitkomen was dus ook nog een operatie. Bij Pont du Gare aangekomen doken de scouts en explo’s het water in en bleven sommige stamleden in het museum of bij de koffiebar hangen. We bleven langer dan gepland bij Pont du Gare. Toen we weer terug waren bij het kampterrein moest er nog gekookt worden. In eerste instantie konden we alleen een krat met cup-a-soup zakjes vinden. Na langer zoeken kwamen we ook aardappelschijfjes, spekjes en cordon bleu tegen. Er kon rond half tien toch nog in het pikkedonker gegeten worden. Daarna was het voor de explo’s in het pikkedonker afwassen en genoot de rest van de groep van de enorm heldere nacht in Frankrijk.

Dag 8: zaterdag 30 juli

Deze dag stond in teken van inpakken en opruimen. Een aantal man is nog een tocht gaan maken van zo’n acht kilometer naar de top van de Pic Cassini (1680 meter) en voor de rest werd er rustig aan gedaan en opgeruimd. Alle tentjes gingen in het opberghok van de fransen en de tassen werden ingepakt en klaargelegd.
Rond half vier ’s middags gingen vrienden uit Dordt al richting huis.
Almere en Zwolle doken een paar uur later ook de busjes in om naar de Leclerk te rijden waar er liters cola en snoep in werden gekocht voor de terugweg. Na de inkopen reden we door naar de Mac Donalds omdat we geen zin hadden om nog een avond in het donker te koken. Terug op het kampterrein werden de busjes volgeladen met de tassen en werden de matjes in de openlucht klaargelegd voor de korte nacht. De leiding en stam die op de terugweg moesten rijden gingen al snel hun bed in. De rest had de keuze om wat rond te lopen, te kaarten of ook nog wat nachtrust te nemen.

Dag 9: zondag 31 juli

Om kwart over drie was iedereen alweer wakker en werd alles zo snel mogelijk ingepakt om direct te kunnen vertrekken. Voor vieren waren de drie overige busjes al op weg naar Nederland. De reis ging enorm voorspoedig. In de Ardenne namen we al afscheid van Jochem en Susanne die direct door moesten naar een ander kamp. Twaalf uur na vertrek waren we al in Nederland. Bij Eindhoven werd afscheid genomen van de laatste Dordtenaar en namen de Almeerders en Zwollenaren ook afscheid voor elkaar.
Tot zover de zeer geslaagde Jamboree 2011.

Dirk-Jan Mons